FitFitHappinessHappyHuman Concern

Afscheidsbrief aan mijn anorexia

21 februari 2017

Het is tijd om afscheid te nemen. De intense liefde die ik voor mijn anorexia voelde is over. Het is een monster dat me kapot maakt. Ik wil dat ze me laat gaan, me vrij laat. Ze is hardnekkig en laat zich niet zomaar aan de kant zetten. Om mijn anorexia te overtuigen zet ik het zwart op wit in een afscheidsbrief.

Diep geworteld

De anorexia zit diep geworteld in al mijn vezels. Heel diep. Hoe bevrijd ik me hier in vredesnaam uit? De enige die dat kan ben ik. Ik heb alle tools in handen. Alleen moet ik ze nog op een gezonde manier leren gebruiken. Gelukkig wel met hulp van mijn lieve familie en alle deskundigen bij Human Concern.

Voelen & willen

Voelen en willen zijn de tools naar mijn vrijheid. De anorexia drukte mijn gevoel weg en besloot wat ik wel en niet mocht. Nu ontdek ik wie ik zelf ben. De echte Lianne zonder eetstoornis. Diep in mij zit nog steeds de enige echte ik. Eigenlijk is die nooit helemaal weggeweest. M’n echte ik zat ver weggestopt onder een dikke laag anorexia.

Afscheidsbrief

Afscheidsbrief aan mijn anorexia

Ik vind het super spannend, maar het is nu echt tijd om afscheid te nemen. Ik ga verder zonder jou. ‘Ze’ is er alleen niet 100% van overtuigd dat ik het echt meen. Dat ik zonder haar kan leven.

Anorexia, ik meen het echt! Hier staat het zwart op wit in mijn afscheidsbrief aan jou:

Lieve Anna,

Ik ben boos op je. Je kent me door en door en je weet dat ik nooit boos op je was. Nu wel. Je wil me niet loslaten. Maar Anna, mijn liefde voor jou is over. Ik heb je niet meer nodig. Door jou leef ik niet echt. En dat is wat ik wil. Leven! Ik wil voelen, vrij zijn, mijn eigen keuzes maken. Lieve Anna, dank je voor al die jaren dat je voor me gezorgd hebt. Ik kies voor mezelf. Ik kies voor een leven zonder jou.

Dag.

Discussie? Niet mogelijk. PUNT.

You may also like

Leave a Comment

Neem de code over *